Verbondenheid door gebed – door Metta

Lieve kerkfamilie,

Nou, eindelijk is het dan zover, Alle door mijzelf opgeworpen bezwaren om iets te schrijven aan de kant. Zouden ze wel op mijn verhaal zitten te wachten, overdrijf ik niet, is het wel positief genoeg? Maar ik denk dat het familienieuws een mooie mogelijkheid biedt waarin we elkaar kunnen vinden. Daarom wil ik jullie laten weten dat ik, en ik denk meer broeders en zusters met mij, de verbondenheid mis, mijn broeders en zusters mis. Op zondag komen op een plek waar je geaccepteerd wordt, waar hoop in de lucht hangt, waar je bemoedigd wordt, waar vriendelijkheid voelbaar is, waar je gewoon graag bent. Waar God is. Nou, dat mis ik dus.

Het lijkt makkelijk, je lekker niet hoeven haasten, niet hoeven te bedenken wat zal ik aandoen vandaag, gewoon op de bank met een bak koffie een dienst kijken. Maar langzaam sluipt dat gemis er toch in. Een preek waarin je je aangesproken voelt, het proeven van de sfeer om je heen, samen naast en met elkaar geraakt worden. Samen na te praten en te bidden. Met elkaar delen hoe moeilijk de tijd soms lijkt, en dan elkaar voor mogen houden hoe groot  God is die hier boven staat en alles in Zijn hand heeft, die wil dat we Hem vertrouwen juist nu! Er met elkaar over praten hoe je dat dan doet, ook als je het niet voelt.

Ik wil dit met jullie delen. Als ik het even niet voel, wil ik bemoedigd worden door een broeder of zuster die het wel heeft, en uit mag delen. Samen het lichaam van Christus zijn. De hand kan niet zonder de voet, ik geloof erin.

Laten we samen zoeken naar mogelijkheden om met elkaar verbonden te blijven. Heb je een mooie bemoediging, een tekst of een gedicht, of gewoon je eigen gedachten, deel het alsjeblieft. Ik kijk er nu al naar uit en zal het lezen. Misschien heb je wel een ander goed idee hoe we met elkaar kunnen verbinden. Laat het horen alsjeblieft!

Denk je nu, het zou fijn zijn als iemand eens voor me bidt, ik heb last van eenzaamheid, hoe moet het verder….. weet dat er een mogelijkheid is op de site waarop je dit aan mag geven: www.ichtus-vbg.nl/gebed

Ik zie uit naar een mooie bemoediging van jullie. Doe eens gek en schrijf een stukje, gewoon, uit je hart. 

Om met een gouwe ouwe te eindigen: In Christus verbonden,

Metta Jansen-Beukers